2016 [Herdenking] [Commemoration] June 4

Saturday 4 June, the victims of the Dutch and Allied crews of the air war in the Hoeksche Waard were commemorated. The memorial was held at the monument. afterwards there was a meeting in Klein-Profijt and a memorial ride of Keep Them Rolling (To Greup and to Piershil). The annual commemoration at the Monument Air War Hoeksche Waard in Oud-Beijerland was marked by a lot of tribute. Both the standard guard of the Royal Canadian Legion and the Royal British Legion were present, Mayor Klaas Tigelaar laid a wreath on behalf of the Hoeksche Waard municipalities. The nationalities of the victims were emphasized during the raising of the flags, eight folk songs were performed. The fog was disappointing in the morning hours, as a result of which the planned flyby of a 1942 Harvard could not proceed. The subsequent commemoration procession, consisting of 15 military vehicles from WW2, received a lot of attention. Invited guests were received in the Klein-Profijt Nature Visitor Center. “Thanks to the municipality of Oud-Beijerland, the support is heartwarming,” said co-organizer Anton de Man. Gerard Hendriks, president of the Royal Canadian Legion: “The involvement of Mayor Klaas Tigelaar is unique in the Netherlands, I know from experience.” After the commemoration, the liberation trip, consisting of vehicles from the Second World War, immediately began. The first stop was at Greup, visitors could marvel at the equipment. The laying of flowers at the monument for “The five of Greup” was satisfactory to foundation chairman Bas Verbaas. “How nice that such actions are still happening. The story continues, the memories are a valuable asset. ” The last flower arrangement took Keep Keep Rolling to Piershil, the grave of Robert Echlin. He was one of the first victims on May 10, 1940, every year he is visited by an English delegation of the No. 600 Squadron. There was also enthusiastic response from London on this June 4 commemoration: “We appreciate the way the Dutch keep our airmen in their hearts.”

Op zaterdag 4 juni zijn de slachtoffers herdacht van de Nederlandse en Geallieerde bemanningen van de luchtoorlog in de Hoeksche Waard. De herdenking werd gehouden bij het monument. na afloop was er een bijeenkomst in Klein-Profijt en een herdenkingsrit van Keep Them Rolling (Naar Greup en naar Piershil).

De jaarlijkse herdenking bij het Monument Luchtoorlog Hoeksche Waard in Oud-Beijerland stond in het teken van veel eerbetoon. Zowel de vaandelwacht van het Royal Canadian Legion als het Royal British Legion waren aanwezig, burgemeester Klaas Tigelaar legde een krans uit naam van de Hoeksche Waardse gemeenten. De nationaliteiten van de slachtoffers werd benadrukt tijdens het hijsen van de vlaggen, acht volksliederen werden ten gehore gebracht. Tegenvaller was de mist in de ochtenduren, de geplande flyby van een Harvard uit 1942 kon daardoor geen doorgang vinden. De aansluitende herdenkingsoptocht, bestaande uit 15 militaire voertuigen uit WO2, kon rekenen op veel bekijks. In het Natuurbezoekerscentrum Klein-Profijt werden genodigden ontvangen. ,,Met dank aan de gemeente Oud-Beijerland, de ondersteuning is hartverwarmend,” aldus medeorganisator Anton de Man. Gerard Hendriks, president van het Royal Canadian Legion: ,,De betrokkenheid van burgemeester Klaas Tigelaar is uniek in Nederland, zo weet ik uit ervaring”.Na de herdenking begon meteen de bevrijdingstocht, bestaande uit voertuigen uit de Tweede Wereldoorlog. Op Greup was de eerste stop, bezoekers konden zich vergapen aan het materieel. De bloemlegging bij het monument voor ‘De vijf van Greup’ stemde stichtingsvoorzitter Bas Verbaas tot tevredenheid. ,,Wat mooi dat zulke acties nog steeds gebeuren. Het verhaal blijft voortbestaan, de herinneringen zijn een waardevol bezit.” De laatste bloemlegging voerde ‘Keep them Rolling’ naar Piershil, het graf van Robert Echlin. Hij was één van de eerste slachtoffers op 10 mei 1940, nog ieder jaar wordt hij bezocht door een Engelse afvaardiging van het No. 600 Squadron. Vanuit Londen werd eveneens enthousiast gereageerd op deze 4-juni herdenking: ,,We appreciate the way the Dutch keep our airmen in their hearts.”

Knipsel ‘Al bezig met herdenking van volgend jaar…’ – Bron: AD Hoeksche Waard 6 juni 2016

Filmpjes ‘Herdenking slachtoffers luchtoorlog Hoeksche Waard’- 4 juni 2016

Gerard Hendriks (President Royal Canadian Legion)

Amazing grace

Last post

Lament

Kranslegging

Volkslied Nederland

 

Vera Lynn ‘We’ll meet again

Onderscheiding voor Klaas Tigelaar

Onderscheiding voor Anton de Man (en dankwoord Klaas Tigelaar)

Vertrek ‘Keep them Rolling’

Fotoserie ‘Herdenking 4 juni 2016’

De tekst van de speech van Gerard Hendriks, president van het Royal Canadian Legion, zoals gehouden op 4 juni 2016.

We will never forget.

Hiermee kun je de doelstelling van Royal Canadian Legion Branch 005  in het kort samenvatten. Ons primaire doel is het om bij elke herdenking ,waar Canadese militairen worden herdacht, aanwezig te zijn. Herdenken is, het respect tonen voor de opofferingen van allen die hun leven gaven voor onze vrijheid en het minste wat wij daar tegen over kunnen stellen, is hen te eren, te danken en te herdenken.

Vandaar ook dat wij vandaag hier samen met u allen deze herdenking willen bijwonen en ons respect willen tonen aan hen die het hoogste offer hebben gebracht. Zij zijn gesneuveld voor onze vrijheid. Dat mogen wij nooit vergeten. Het Herdenken kunnen we  op verschillende manieren doen. Een daarvan is door onze  aanwezigheid een andere manier door de aanwezigheid van onze vaandels. Wij noemen dat een Colour Party.

Een andere manier om uitdrukking te geven aan Never to forget, is het dragen van een Klaproos of Poppy zoals wij zeggen. De poppy is het symbool van herdenken. Hoe is dat nu ontstaan?

De eerste wereldoorlog, bekend als, ” The great war ”, eindigde met 10 miljoen doden – 27 miljoen gewonden – 7,7 miljoen vermisten en gevangenen, grotendeels uitgevochten in West-Europa, voornamelijk in België en Frankrijk. Het was een van de bloedigste van alle oorlogen. Op 11 november 1918, werd het staakt het vuren afgekondigd in Compiègne, Noord Frankrijk, en om 11 uur staakte het vuren wat het einde van de oorlog betekende. Sinds 1919 is 11 november, in Groot Brittannië en Canada bekent als ”Remembrance Day” in de Verenigde Staten als ” Veterans Day ”  en in Frankrijk als ” Armistice Day ”. Elk jaar om 11 uur van de 11 de dag van de 11 de maand, word bij Koninklijke afkondiging, 2 minuten stilte in acht genomen.

Kennelijk had men onvoldoende geleerd van de les van 1914-1918, want slechts 10 jaar later, was ontevredenheid en een slecht economisch klimaat, vooral in Duitsland, een perfecte voedingsbodem voor hebzucht – macht – en haat. Nazi Duitsland annexeerde Tsjecho-Slowakije en lanceerde zijn inmiddels ongekend grote militaire macht tegen Polen waarop in september 1939 Frankrijk en Groot Brittannië aan Duitsland de oorlog verklaarden. De Duitse legers overrompelden Europa en in 1940 werd Nederland onder de voet gelopen even als Frankrijk en België en zo duurde het niet lang of heel West-Europa was bezet door de nazi’s.

De jaren 1940-1945, waren lange jaren van angst en onderdrukking, deportatie en gevangenschap, honger en dood, dat laatste vooral in de Hongerwinter van 1944-1945Uiteindelijk werd Nederland op 5 mei 1945 bevrijd door de geallieerden en een paar dagen later betekende dit het einde van de oorlog in Europa.

Een verband tussen oorlog en de poppy  ( klaproos ), is al 2 eeuwen bekend. Zelfs tijdens de Napoleontische oorlogen was het al opgevallen, hoe gemakkelijk klaprozen in Vlaanderen, groeiden op de graven van de gesneuvelde soldaten. Tijdens de eerste wereldoorlog, was het in Ieper (Vlaanderen), na de tweede meest rampspoedige veldslag in 1915, toen de Duitsers voor het eerst chloorgas en mosterdgas gebruikten, dat de klaprozen in overvloed begonnen te bloeien. Door de vele doden, was de grond met bloed doordrongen en was tevens zo omgewoeld dat de tot dan toe sluimerende klaprooszaden ineens tot bloei kwamen. Veteranen uit de 1 ste wereldoorlog, veronderstelden dat de rode kleur van de klaproos was ontstaan door het bloed van vele doden.

Luitenant-Kolonel John Mc Crae, was arts en diende twee en een half jaar in de loopgraven van Ieper. Vanaf 22 april 1915, heeft hij de meest afschuwelijke slachtingen meegemaakt, waaronder het sneuvelen van zijn beste vriend op 3 mei 1915. De volgende ochtend, 4 mei 1915, liep John Mc. Crae uit zijn bunker voor verse lucht. In zijn hand had hij een stukje papier met 13 in haast geschreven regeltjes Deze regels droegen als titel ” Flanders Field”.

Toen de oorlog voorbij was nam de Amerikaanse Moira Michael uit Georgia, als eerste het initiatief om de klaproos als Herdenkingssymbool te dragen. In antwoordt op het gedicht van John Mc Crae, schreef zij zelf het gedichtje, ” We shall keep Faith ”.

Zij kocht klaprozen om deze te verkopen en zo geld bijeen te brengen, om daarmede oud- militairen uit de oorlog financieel bij te staan. Zij werkte toen in de kantine van het Amerikaanse YMCA.

De Française  Madam E. Guerin, secretaris van de Franse YMCA, ontmoette tijdens een bezoek aan New York, Moira Michael en terug in Frankrijk, besloot Madam Guerin haar voorbeeld te volgen en in Frankrijk handgemaakte klaprozen te verkopen en met de opbrengst hiervan weeskinderen uit de vroegere oorlogsgebieden te helpen. Naar het voorbeeld van Moira Michael heeft het ” American Legion ” in 1920 besloten de klaproos te gebruiken als symbool voor de herdenking. Een jaar later begon” The British Legion ” met de verkoop van klaprozen. In Canada, is sinds 1921 de klaproos officieel geaccepteerd door de ”Great War Veterans Association ” , later The Royal Canadian Legion, naar het voorbeeld van Madam Guerin en sterk beïnvloed door het gedicht van John Mc Crae.

Het kleine rode plantje is door de tijden heen, het symbool gebleven bij het herdenken van al die gesneuvelde Canadezen, Maar ook voor de vele Amerikanen-Engelsen-Polen-Australiërs-  Nieuw Zeelanders-Fransen-Nederlanders-Belgen en nog vele landen, waarvan landgenoten gesneuveld zijn, die hun leven gaven voor vrede en vrijheid.

Nu u iets meer weet over de geschiedenis en de zin van de poppy wil ik van deze gelegenheid gebruik maken om Burgemeester Tigelaar als eerste de poppy op te mogen spelden. De poppy wordt gedragen op de linker revers zo dicht mogelijk bij het hart. Ook de dames dragen de poppy aan de linker kant zo dicht mogelijk bij het hart. Nadat ik de burgemeester de eerste poppy heb opgespeld zullen de scouts u alle een poppy overhandigen en u verzoeken deze op te spelden. Zodat we allemaal ons respect kunnen tonen jegens hen die voor onze vrijheid zijn gestorven en waarvoor hier in Oud  Beijerland dit prachtig monument staat.

Bedanken Burgemeester Tigelaar en Anton de Man.

Dit is het einde van deze herdenking. En voordat de organisatie u gaat bedanken voor uw aanwezigheid bij deze bijzondere herdenking wil ik toch graag nog iets zeggen in uw aanwezigheid. Wij komen als RCL Branch 005 op vele plaatsen, dorpen steden en gemeentes in Nederland en ik wil dan ook even een stukje ervaring met u delen.

Veelal blijven de daden van de organisaties of de medewerking van de gemeentes onder belicht. Het gaat tenslotte om de bevrijders die we willen eren en herdenken. Maar weet dames en heren hoeveel tijd, moeite, besprekingen en vooral benodigde medewerking hierin gaat zitten. Het kost heel veel vasthoudendheid om de plannen die door organisaties zijn bedacht ook daadwerkelijk op die manier te kunnen uitvoeren. Daarbij komen vele regelgevingen van gemeentes, provincie en iedereen die daar iets van moet vinden aan de beurt. Dan ook nog de vraag wie gaat dat uitvoeren en wie draagt de kosten. Ik heb zelf vorig jaar ons steentje mogen bijdragen bij het samenstellen van de ceremonie. Ik heb dan ook van dicht bij kunnen zien en ervaren hoe geweldig Burgemeester Tigelaar zijn personeel de vrije hand heeft gegeven om dit monument tot een groot succes te maken. De steun van deze gemeente bij de tot standkoming van dit monument is ongekend. Dit zowel op financieel gebied als ook het ter beschikking stellen van personeel. Burgemeester dat is niet gewoon en representatief voor alle gemeentes in Nederland kan ik u uit ervaring zeggen. Wij als Canadese vereniging zijn u daar ook zeer dankbaar voor. Wij willen dan ook onze dankbaarheid uitten door u een Certificate of Appreciation aan te bieden. Omdat u het mogelijk hebt gemaakt dat we nu hier met zijn allen bij dit monument onze bevrijders hebben kunnen  herdenken.

Burgemeester daarbij is mij ter ore gekomen dat u de gemeente gaat verlaten om een nieuwe post in Leidschendam-Voorburg te aanvaarden. Ik hoop dat dit Certificate Of Appreciation op een mooie plaats in uw nieuwe bureau komt te hangen als teken van onze dankbaarheid.

Naast de burgemeester is er nog een persoon die aan alle factoren zojuist genoemd richting heeft gegeven. En ik weet dat hij niet graag op de voorgrond wil treden, maar zijn goede werk veelal op de achtergrond uitvoert.

Maar dank zij zijn initiatief en gedrevenheid, maar ook zijn vastberadenheid en vasthoudendheid is dit alles tot stand gekomen. Vooral zijn vasthoudendheid en gedrevenheid om zijn idee tot leven te brengen was enorm.

Daarom wil ik ook aan Anton de Man een Certificate Of Appreciation aanbieden. Zonder deze kenmerken Anton was dit monument hier niet geweest. Anton ook namens RCL Branch 005 Heel erg bedankt voor je vasthoudendheid en gedrevenheid bij het tot stand komen van dit monument.

The text of the speech by Gerard Hendriks, president of the Royal Canadian Legion, as delivered on June 4, 2016.

We will never forget.

This allows you to briefly summarize the objective of Royal Canadian Legion Branch 005. Our primary goal is to be present at every memorial commemorating Canadian military personnel. To commemorate is to show respect for the sacrifices of all who gave their lives for our freedom and the least we can do against it is to honor, thank and commemorate them.

That is why we want to attend this commemoration here today with all of you and show our respect to those who have made the highest sacrifice. They died for our freedom. We must never forget that. We can do Remembrance in different ways. One is because of our presence another way through the presence of our banners. We call it a Color Party.

Another way to express Never to forget is to wear a Poppy or Poppy as we say. The poppy is the symbol of commemoration. How did that come about?

World War I, known as “The Great War,” ended with 10 million deaths – 27 million injured – 7.7 million missing and prisoners, mostly fought in Western Europe, mainly in Belgium and France. It was one of the bloodiest of all wars. On November 11, 1918, the ceasefire was declared in Compiègne, Northern France, and at 11am the ceasefire ended the war. Since 1919, November 11, in Great Britain and Canada has been known as “Remembrance Day” in the United States as “Veterans Day” and in France as “Armistice Day”. Every year at 11 am on the 11th day of the 11th month, 2 minutes of silence are observed by Royal proclamation.

Apparently they had not learned enough from the lesson of 1914-1918, because only 10 years later, discontent and a bad economic climate, especially in Germany, were the perfect breeding ground for greed – power – and hatred. Nazi Germany annexed Czechoslovakia and launched its now unprecedented great military power against Poland, after which France and Great Britain declared war on Germany in September 1939. The German armies overwhelmed Europe and in 1940 the Netherlands was overrun just like France and Belgium and so it was not long before all of Western Europe was occupied by the Nazis.

The years 1940-1945 were long years of fear and oppression, deportation and imprisonment, hunger and death, the latter especially in the Hunger Winter of 1944-1945. The Netherlands was finally liberated on 5 May 1945 by the Allies and a few days later this meant the end of the war in Europe.

A connection between war and the poppy (poppy) has been known for 2 centuries. Even during the Napoleonic Wars it was already noticed how easily poppies in Flanders grew on the graves of the fallen soldiers. During the First World War, it was in Ypres (Flanders), after the second most disastrous battle in 1915, when the Germans first used chlorine gas and mustard gas, that the poppies began to bloom in abundance. Due to the many deaths, the soil was soaked with blood and was also so enveloped that the hitherto dormant poppy seeds suddenly blossomed. World War I veterans assumed that the red color of the poppy was caused by the blood of many dead.

Lieutenant Colonel John Mc Crae, a physician, served in the trenches of Ypres for two and a half years. From April 22, 1915, he witnessed the most horrific massacres, including the death of his best friend on May 3, 1915. The next morning, May 4, 1915, John Mc. Crae out of his fresh air bunker. In his hand he had a piece of paper with 13 lines written in haste. These lines were entitled “Flanders Field”.

When the war ended, American Moira Michael from Georgia was the first to take the initiative to wear the poppy as a memorial symbol. In response to John Mc Crae’s poem, she wrote the poem, “We shall keep Faith”.

She bought poppies to sell them and to raise money to assist former soldiers from the war. She then worked in the canteen of the American YMCA.

The Frenchwoman Madam E. Guerin, secretary of the French YMCA, met Moira Michael and back in France during a visit to New York, decided to follow Madam Guerin’s example and sell handmade poppies in France and with the proceeds of this orphans from the help former war zones. After the example of Moira Michael, the “American Legion” decided in 1920 to use the poppy as a symbol for the commemoration. A year later, “The British Legion” started selling poppies. In Canada, the poppy has been officially accepted since 1921 by the Great War Veterans Association, later The Royal Canadian Legion, modeled on Madam Guerin and heavily influenced by John Mc Crae’s poem.

The small red plant has remained the symbol throughout the ages, commemorating all those fallen Canadians, but also for the many Americans-English-Poland-Australians- New Zealanders-French-Dutch-Belgians and many countries, of which compatriots died, who gave their lives for peace and freedom.

Now that you know a bit more about the history and the meaning of the poppy, I would like to take this opportunity to be the first to pin the poppy to Mayor Tigelaar. The poppy is worn on the left lapel as close to the heart as possible. The ladies also wear the poppy on the left side as close to the heart as possible. After I have pinned the mayor the first poppy, the scouts will all hand you a poppy and ask you to pin it. So that we can all show our respect towards those who died for our freedom and for whom this beautiful monument stands in Oud Beijerland.

Thanking Mayor Tigelaar and Anton de Man.

This is the end of this commemoration. And before the organization thanks you for your presence at this special commemoration, I would like to say something in your presence. As RCL Branch 005 we come to many places, villages, towns and municipalities in the Netherlands and I would like to share a bit of experience with you.

The actions of the organizations or the cooperation of the municipalities are often underexposed. After all, it is about the liberators we want to honor and commemorate. But know ladies and gentlemen how much time, effort, discussions and especially needed cooperation will be spent on this. It takes a lot of tenacity to actually implement the plans devised by organizations in this way. In addition, it is the turn of many regulations of municipalities, province and anyone who needs to find something about it. Then there is also the question of who will carry it out and who will bear the costs. Last year I was able to do our part in putting together the ceremony. I have been able to see up close and experience how great Mayor Tigelaar has given his staff free rein to make this monument a great success. The support of this municipality in the creation of this monument is unprecedented. This both in the financial field and also the provision of personnel. Mayor I can tell you from experience that this is not common and representative of all municipalities in the Netherlands. We as a Canadian association are also very grateful for that. We would therefore like to express our gratitude by offering you a Certificate of Appreciation. Because you made it possible for us all to commemorate our liberators here at this monument.

The mayor has informed me that you are leaving the municipality to accept a new post in Leidschendam-Voorburg. I hope that this Certificate Of Appreciation will be displayed in a beautiful place in your new office as a sign of our gratitude.

In addition to the mayor, there is another person who has given direction to all factors just mentioned. And I know that he does not like to be in the foreground, but often does his good work in the background.

But thanks to his initiative and drive, but also his determination and tenacity, all this has come about. Especially his tenacity and drive to bring his idea to life was enormous.

That is why I also want to offer Anton de Man a Certificate Of Appreciation. Without these features Anton this monument would not have been here. Anton also on behalf of RCL Branch 005 Thank you very much for your tenacity and drive in creating this monument.

Leave a Reply

Your email address will not be published.