QR32-NL-F/O Scanlan 21 jaar

 

F/O Wilfrid George Scanlan.

             23 April 1923 – 16 september 1944  

wilfrid-g-scanlan-enlistment-page-001
Wilfrid George Scanlan

 

Wilfrid Goerge Scanlan werd geboren op 23 April 1923 was de vierde van tien kinderen van John en Ethel Scanlan. Het gezin woonde in een boerderij in de buurt van het dorp  Westport. Hij had  een oudere zuster, Mary Frances, geboren op 3 December 1917; zijn broers Terence Patrick, geboren 15 januari 1920 en John Gualbertus, geboren 12 juli 1921 jongere broers, Michael Joseph, geboren 2 September  1924, James Leo, geboren 22 februari, 1926, Thomas Gerald, geboren 27 augustus 1927, Charles Kevin, geboren 5 juni 1929, zuster Margaret Cecilia, 7 April 1932 geboren en broer Francis Eugene, geboren 13 April 1935.

Hij ging naar de basisschool ideze bestond uit  één kamer, deze “school” was dichtbij zijn huis.. Na het doorlopen van de 8 ste klas ging hij in Westport naar de St. Edward katholieke middelbare School. Zijn leraren waren alle leden van de congregatie van de Notre Dame. Allen waren uitstekende docenten en de studenten waren goed in Engelse literatuur, wiskunde, Frans en Latijn.

De school was gelegen naast de St. Edward Church en de pastoor was actief betrokken bij het toezicht op de school. Kortom de invloed van het katholieke kerk kwam in de dagelijkse lessen veel terug.

Thuis waren er koeien en deze moesten uiteraard dagelijks worden verzorgt, Wilfried hielp mee op de boerderij.. Wilfrid was geïnteresseerd in alle mechanische zaken en in het bijzonder in de motorfiets van een buurman Mr. E. Asseltine. Zijn broer Euguene herinnert er aan dat hij ook alert was voor elk passerend vliegtuig en was snel in staat om de merken en modellen te onderscheiden. Hij had net als veel van zijn broers en zussen, een muzikaal talent en speelde viool en mondharmonica.

Na het verlaten van middelbare school, vond Wilfrid werk, samen met broer John, in de productie bij de Locomotive Works in KIngston. Canada verklaarde de oorlog aan Duitsland in 1939 en de oorlog laaide op, Wilfrid beslootzich aan te melden in de strijd voor vrijheid. In januari van 1942 werd hij toegelaten tot de RCAF en ingeschreven op 7 mei 1942. Wilfrid ging in training op een luchtmachtbasis in Victoriaville Quebec.

Zijn Jongere broer Eugene herinnert zich  dat Wilfrid, terwijl op verlof was in Montreal dat hij  zijn nicht Dorothy Lynett in Quebec heeft ontmoet. Na voltooiing van de basis opleiding, werd hij overgeplaatst naar een basis in de buurt van Londen  Ontario. Hij werd als lucht bommenwerper (AB) Op 16 April 1943.   Later werd hij toegewezen aan een base in de buurt van Londen Ontario, waar hij op 16 oktober 1943 tot Flying Officer (F/O)  werd benoemd. Na voltooiing van de opleiding ging hij naar Europa, Hij vertrok op 30 juni 1943, en ariveerde in het Verenigd Koninkrijk op 7 juli 1943. Na aankomst in Engeland schreef Wilfrid vaak hoe hij hield van de luchtmacht. Hij meldde ook dat hij zijn oudere broer Terence die al in Engeland als een RCAF vliegtuig beheerder diende had ontmoet.

In de daar op volgende maanden  heeft Wilfrid , na vele uren zijn opleiding afgerond en in juni 1944  werd hij toegewezen aan het 115e Squadron . Het is bekend dat hij in September 1944 29 vluchten had voltooid . 30 trips betekende het einde van een tour en een periode van rust- en herstel.

Op 16 September 1944 was zijn vliegtuig een Lancaster KOT LM693 betrokken bij een fatale botsing met een andere Lancaster.  In de omgeving van de Moerdjik brug om deze te bombarderen. Er waren geen overlevenden. De resten van het zeven bemanningsleden rusten in Strijen op de protestantse begraafplaats, Destijds liefdevol onderhouden door de burgers van Strijen. Het is ironisch dat slechts enkele maanden na zijn dood,  Duitse troepen begonnen om zich terug te trekken uit Holland.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Graf op de begraafplaats in Strijen

Deze jonge mannen; het jongste bemanningslid was net 19 en de oudste 28 verdienen onze bewondering en respect. Ze stonden voor onze vrijheid tussen de vrije wereld en de gesel van de nazi’s op momenten waarop er nog maar weinig hoop was.

Geschreven door Bob Scanlan  ( en vertaald)

December 16, 2016